🔍

جستجو

جستجو

کودهای ریزمغذی (میکرو)

کود سولفات روی، رفع کمبود و روش مصرف

کود سولفات روی کنجاله ساز، پودری و کاملا محلول در آب است و ۳۴ درصد عنصر روی دارد. روی از ریزمغذی های ضروری گیاه است و در ساخت آنزیم ها و پروتئین ها، تولید هورمون رشد و بزرگ شدن سلول های برگ نقش دارد. کمبودش در خاک های آهکی و قلیایی شایع است، به ویژه در زمین هایی که سال ها کود فسفاته زیاد گرفته اند. در چنین خاکی روی تثبیت می شود و ریشه دیگر نمی تواند آن را جذب کند. حاصلش ریز شدن برگ، کوتاه ماندن فاصله میان گره ها، خشکیدن سرشاخه و کم شدن میوه است. مصرف خاکی این کود برای باغات میوه، مرکبات، پسته و غلات دانه ریز مانند ذرت، برنج و سویا توصیه می شود و مقدار هر گیاه در جدول مصرف همین صفحه آمده است. چون در آب حل می شود، هم در چالکود جواب می دهد و هم از راه سیستم آبیاری. فقط توجه کنید که ارقام جدول برای مصرف خاکی تنظیم شده و مبنای مصرف باید آزمون خاک و برگ باشد، نه تکرار هرساله.

مشخصات فنی

PbCdZn
30ppm>25ppm>±1% 34

مقدار و شیوه مصرف

نوع گیاه مصرف خاکی محلول پاشی
باغات 250-100 گرم به ازای هر درخت (بر حسب سن و اندازه درخت)
مرکبات 250-100 گرم به ازای هر درخت (بر حسب سن و اندازه درخت)
پسته 2700-900 گرم به ازای هر درخت (بر حسب سن و اندازه درخت)
غلات دانه ریز(ذرت،برنج، سویا و ...) 40 کیلوگرم در هکتار

مقادیر توصیه شده عمومی است و با توجه به تنوع محصولات کشاورزی، میزان کمبود، سن گیاه و شرایط محیطی قابل تغییر است.

علائم کمبود روی در گیاه

روی در گیاه عنصری کم تحرک است. یعنی گیاه به سختی می تواند آن را از برگ پیر بردارد و به برگ جوان برساند. برای همین در بیشتر گیاهان اولین نشانه ها را باید روی برگ های جوان و نوک شاخه ها دنبال کنید، نه برگ های پایینی. برنج از این قاعده بیرون است؛ توضیحش در فهرست زیر آمده.

  • ریز شدن برگ و رزت شدن سرشاخه: فاصله میان گره ها کوتاه می ماند و برگ های کوچک دسته دسته ته شاخه جمع می شوند. شاخص ترین نشانه کمبود روی همین است.
  • زردی بین رگبرگ در برگ های جوان: پهنک کم رنگ و زرد می شود ولی رگبرگ ها سبز می مانند. این یکی به تنهایی مال روی نیست و باید همراه ریز شدن برگ دیده شود.
  • پسته: برگچه ها ریز و باریک می شوند، سرشاخه خشک می شود، جوانه گل کمتر می بندد و خوشه می ریزد. در باغ های پسته ایران این کمبود بسیار رایج است.
  • مرکبات: برگ باریک و نیزه ای با لکه های زرد بین رگبرگ ها؛ میوه هم ریز، کم آب و بی طعم می شود.
  • ذرت: دو طرف رگبرگ میانی برگ های جوان نواری روشن یا سفید می افتد و بوته در هفته های اول رشد کوتاه می ماند.
  • برنج (استثنای قاعده): لکه های قهوه ای زنگاری روی برگ های پایینی و کندی رشد بعد از نشاکاری. اینجا برخلاف درختان، نشانه از پایین بوته شروع می شود. اگر منتظر برگ جوان بمانید، تشخیص دیر به دست می آید.
  • درختان دانه دار و هسته دار: برگ باریک و چرمی، خشکیدگی نوک شاخه و کاهش تشکیل میوه.

اشتباه نگیرید؛ سه کمبودی که شبیه روی دیده می شوند:

  • منیزیم: تفاوتش با روی این است که اندازه برگ و طول میان گره سر جای خودش می ماند و نشانه از برگ پیر می آید، نه از برگ جوان؛ شرح کاملش در صفحه سولفات منیزیم آمده است.
  • آهن: پهنک برگ جوان یکدست زرد یا سفید می شود و شبکه رگبرگ سبز و واضح می ماند. اندازه برگ و فاصله میان گره تقریبا طبیعی است.
  • منگنز: نزدیک ترین حالت به روی و رایج ترین اشتباه، مخصوصا در مرکبات. اینجا هم زردی بین رگبرگ برگ جوان دیده می شود، اما لکه ها مات تر و محوترند و از همه مهم تر، برگ ریز نمی شود و میان گره کوتاه نمی ماند.

قاعده عملی ساده است: زردی برگ جوان به تنهایی حرف روی را نمی زند. وقتی زردی همراه با کوچک شدن برگ، کوتاهی میان گره و حالت رزت باشد، پای کمبود روی وسط است. اگر نشانه ها بیشتر به منگنز یا آهن می خورد، سراغ کود ریزمغذی همان عنصر بروید. برای قطعیت هم آزمون برگ و خاک بگیرید. کود روی را با حدس ندهید؛ هم پول هدر می رود و هم تعادل ریزمغذی های خاک به هم می خورد.

زمان و روش مصرف

روی در خاک آهکی و قلیایی خیلی زود تثبیت می شود. برای همین اگر کود را روی سطح خاک پخش کنید، نتیجه چندانی نمی گیرید. کود باید در محدوده ریشه های فعال بنشیند و ترجیحا کود دامی پوسیده یا ماده آلی همراهش باشد.

چالکود در باغ: بهترین زمان، اواخر پاییز تا اواخر زمستان و پیش از بیدار شدن ریشه است. چاله را زیر سایه انداز درخت و در محل ریشه های مویین بکنید. کود را با خاک و ماده آلی مخلوط کنید و رویش را بپوشانید. پودر را متمرکز و چسبیده به ریشه های اصلی نریزید؛ حتما باید با خاک مخلوط شود. مقدار مصرف خاکی برای باغات و مرکبات ۱۰۰ تا ۲۵۰ گرم به ازای هر درخت است. برای پسته این رقم ۹۰۰ تا ۲۷۰۰ گرم به ازای هر درخت می شود. هر دو بر حسب سن و اندازه درخت تعیین می شود؛ نهال و درخت جوان کف بازه را می گیرد و درخت مسن با تاج بزرگ سقف بازه را. اگر در همان چاله کود فسفاته هم می دهید، گرانول فسفاته و سولفات روی را کپه ای و چسبیده به هم نریزید؛ فسفر غلیظ در نقطه تماس، روی را به فسفات روی نامحلول تبدیل می کند. هر دو را با خاک چاله مخلوط کنید یا لایه لایه بریزید.

غلات و گیاهان زراعی: در ذرت، برنج، سویا و بقیه غلات دانه ریز، مصرف خاکی ۴۰ کیلوگرم در هکتار است. کود را همراه کود پایه و پیش از کاشت با خاک مخلوط کنید تا در عمق ریشه قرار بگیرد. در شالیزار این کار در مرحله آماده سازی زمین و پیش از نشاکاری انجام می شود.

کود آبیاری: چون سولفات روی پودری کاملا حل می شود، از راه آبیاری قطره ای یا نواری هم قابل تزریق است. اما یک نکته را فراموش نکنید: ارقام جدول برای مصرف خاکی تنظیم شده است؛ آن ها را عینا و یک جا به سیستم آبیاری ندهید. اگر این روش را انتخاب می کنید، از سقف جدول بالاتر نروید و همان مقدار را در چند نوبت طی فصل رشد پخش کنید. در خاک آهکی معمولا کود آبیاری برای روی کم اثرتر از چالکود درمی آید، چون ماده در حجم کمی از خاک و بدون همراهی ماده آلی می نشیند. پودر را جدا در سطل آب حل کنید و محلول را صاف کنید و بعد وارد تانک تزریق کنید. ترتیب پر کردن مخزن و شستشوی خط پس از تزریق را در راهنمای عملی اختلاط کودها و تزریق در سیستم آبیاری بخوانید.

محلول پاشی: جدول مصرف این محصول برای خاک نوشته شده و غلظت محلول پاشی در آن نیامده، پس غلظت را سرخود انتخاب نکنید. سولفات روی در غلظت بالا برگ را می سوزاند و در فصل رشد هم حساسیت برگ بیشتر است. اگر محلول پاشی لازم شد، غلظت را بر پایه آزمون برگ و نظر کارشناس منطقه تعیین کنید و اول روی چند شاخه امتحان کنید و چند روز واکنش برگ را ببینید. شرایط عمومی پاشش، از ساعت مناسب تا وضعیت هوا، در راهنمای عملی اختلاط کودها و تزریق در سیستم آبیاری آمده است.

زیاده روی نکنید: ارقام جدول برای جبران کمبود است، نه یک برنامه روتین سالانه. اگر هر سال سقف بازه را بدهید، روی در خاک انباشته می شود. روی و آهن سر جذب با هم رقابت دارند، پس زیاده روی خودش کمبود آهن می سازد؛ یعنی همان زردی برگی که قرار بود درمان شود. فاصله تکرار و مقدار را با آزمون خاک و برگ تعیین کنید.

اختلاط و سازگاری با کودهای دیگر

کود سولفات روی در آب محلولی با واکنش اسیدی می سازد. همین اسیدی بودن و یون سولفات تعیین می کند با چه کودها و سم هایی می شود مخلوطش کرد و با چه چیزهایی نه.

قابل اختلاط:

  • کودهای سولفاته مانند سولفات پتاسیم، سولفات منیزیم و سولفات آمونیوم.
  • اوره و کودهای ازتی آمونیومی.
  • ریزمغذی های سولفاته دیگر مانند سولفات منگنز و سولفات آهن، به شرط هم زدن کافی مخزن.
  • کود دامی پوسیده و مواد آلی در خاک. ماده آلی بخشی از روی را نگه می دارد و از تثبیت آن در خاک آهکی کم می کند؛ بهترین همراه چالکود همین است.

مخلوط نکنید:

  • کودهای فسفاته (سوپرفسفات تریپل، مونوآمونیوم فسفات، اسید فسفریک): یون فسفات با روی ترکیب می شود و فسفات روی نامحلول می سازد. هم روی از دسترس گیاه خارج می شود و هم رسوب، فیلتر و قطره چکان را می گیرد. فسفر زیاد، چه در مخزن و چه در خاک و گیاه، جذب روی را پایین می آورد؛ پس کود روی و کود فسفاته را در دو نوبت جدا بدهید.
  • کودهای کلسیمی (نیترات کلسیم، ترکیبات کلسیم و بور): کلسیم با یون سولفات، سولفات کلسیم کم محلول می سازد و ته مخزن رسوب سفید می نشیند.
  • ترکیبات قلیایی و آهک دار مانند محلول بردو و ترکیبات گوگرد و آهک: در pH بالا روی به هیدروکسید روی نامحلول تبدیل می شود و اثرش از بین می رود.
  • محلول های هیومیکی غلیظ در مخزن: یک قاعده را همیشه به یاد داشته باشید؛ سرنوشت هیومیک اسید در «مخزن» و در «خاک» دقیقا برعکس هم است. در مخزن غلیظ، یون آزاد روی به گروه های کربوکسیل و فنولیک مولکول هیومات می چسبد و آن را پل زنی و بی بار می کند و کلوئید هیومیکی لخته می شود و ته می نشیند؛ ضمنا هیومات فقط در فرم نمکی و در pH بالاتر از محدوده کمی اسیدی محلول می ماند و محلول اسیدی این کود با پایین آوردن pH همان کلوئید را از محلول بیرون می زند. حاصل کار رسوب مخزن و گرفتگی فیلتر و قطره چکان است. اما در خاک و پس از رقیق شدن، همان پیوند به سود شماست و ماده هیومیکی روی را در قالب کمپلکس آلی محلول و در دسترس ریشه نگه می دارد و سرعت تثبیتش را در خاک آهکی پایین می آورد. پس این دو را در یک مخزن کنار هم نریزید، ولی اگر جداگانه و در دو نوبت به خاک برسند هیچ ناسازگاری با هم ندارند و اثرشان در خاک آهکی هم افزاست.
  • سمومی که روی برچسبشان اختلاط با کودهای فلزی منع شده است.

پیش از هر اختلاط: هر ماده را جداگانه در آب حل کنید و بعد به مخزن اضافه کنید، نه اینکه پودر خشک را روی هم بریزید. اگر آب آبیاری سخت و قلیایی است، اول pH آب را تنظیم کنید. برای هر ترکیب تازه هم تست ظرف شیشه ای را انجام دهید و اگر کدر شد یا لخته و رسوب داد، قید آن اختلاط را بزنید. روش کامل تست ظرف، ترتیب پر کردن مخزن و شستشوی خط آبیاری در راهنمای عملی اختلاط کودها و تزریق در سیستم آبیاری توضیح داده شده است.

نگهداری و ایمنی: کود را در بسته بندی بسته و جای خشک و دور از دسترس کودک و دام نگه دارید. محلولش اسیدی است، پس هنگام کار دستکش و عینک بزنید و از تماس پودر با پوست و چشم پرهیز کنید.

سوالات پرتکرار

برای هر درخت پسته چه مقدار سولفات روی لازم است؟

طبق جدول مصرف، ۹۰۰ تا ۲۷۰۰ گرم به ازای هر درخت، بر حسب سن و اندازه درخت. درخت کم سن نزدیک کف بازه است و درخت مسن با تاج بزرگ نزدیک سقف بازه. مقدار را به شکل چالکود، زیر سایه انداز و در محل ریشه های فعال بدهید. این عدد برای جبران کمبود است؛ بدون آزمون خاک و برگ هر سال تکرارش نکنید.

در باغ میوه، مرکبات و غلات چه مقدار مصرف شود؟

برای باغات و مرکبات ۱۰۰ تا ۲۵۰ گرم به ازای هر درخت، بسته به سن و اندازه درخت. برای غلات دانه ریز مانند ذرت، برنج و سویا، مصرف خاکی ۴۰ کیلوگرم در هکتار است. دقت کنید که این ارقام برای مصرف خاکی است، نه محلول پاشی.

مصرف بیشتر از مقدار جدول نتیجه بهتری می دهد؟

نه. روی زیادی در خاک انباشته می شود و سر جذب با آهن رقابت می کند. نتیجه اش می تواند زردی برگ از کمبود آهن باشد؛ دقیقا همان مشکلی که قرار بود حل شود. در خاک های سبک و اسیدی این حساسیت بیشتر است. از سقف جدول بالاتر نروید و فاصله تکرار را با آزمون خاک تعیین کنید.

کاملا در آب حل می شود؟ قطره چکان را نمی گیرد؟

محصول پودری و محلول در آب است و از راه سیستم آبیاری قابل تزریق. گرفتگی معمولا تقصیر خود کود نیست؛ از اختلاط اشتباه یا آب قلیایی می آید. اگر همراه کود کلسیمی، کود فسفاته یا محلول هیومیکی غلیظ وارد یک مخزن شود، رسوب می دهد. پودر را جدا حل کنید و محلول را صاف کنید؛ ترتیب کار و شستشوی خط پس از تزریق در راهنمای عملی اختلاط کودها و تزریق در سیستم آبیاری آمده است.

آیا سولفات روی را می شود با ماده هیومیکی داد؟

در یک مخزن نه، در خاک بله. در مخزن غلیظ، یون آزاد روی مولکول هیومات را لخته می کند و اسیدی بودن محلول هم آن را از محلول بیرون می زند و حاصلش رسوب و گرفتگی است. اما پس از رقیق شدن در خاک، همان پیوند به سود شماست و روی را در قالب کمپلکس آلی محلول و در دسترس ریشه نگه می دارد. پس دو نوبت جدا بدهید یا از دو مخزن جدا استفاده کنید.

زردی برگ درخت، نشانه کمبود روی است یا آهن یا منگنز؟

در کمبود آهن، برگ جوان زرد یا سفید می شود، رگبرگ ها سبز می مانند و اندازه برگ تقریبا طبیعی است. در کمبود منگنز هم زردی بین رگبرگ برگ جوان دیده می شود، اما محوتر است و باز هم برگ و میان گره اندازه عادی دارند. در کمبود منیزیم، زردی بین رگبرگی از برگ های پیر و قاعده شاخه های پرمحصول شروع می شود و اندازه برگ تغییر نمی کند. نشانه اختصاصی روی این است که کنار زردی، برگ ریز می شود، میان گره کوتاه می ماند و سرشاخه حالت رزت می گیرد. اگر برگ ریز نشده، احتمال روی پایین است. آزمون برگ و خاک تکلیف را روشن می کند.

درصد روی و میزان فلزات سنگین این کود چقدر است؟

طبق جدول آنالیز همین صفحه، روی ۳۴ درصد با تلورانس ±۱ درصد است. سرب کمتر از ۳۰ ppm و کادمیم کمتر از ۲۵ ppm گزارش شده. جدول کامل را در بخش آنالیز همین صفحه ببینید.

بهترین زمان مصرف در سال کی است؟

در باغ، چالکود از اواخر پاییز تا اواخر زمستان و پیش از بیدار شدن ریشه انجام می شود تا کود در شروع رشد در دسترس درخت باشد. در گیاهان زراعی، کود همراه کود پایه و پیش از کاشت با خاک مخلوط می شود. در شالیزار هم مصرف در مرحله آماده سازی زمین و پیش از نشاکاری است.