🔍

جستجو

جستجو

کودهای ریزمغذی (میکرو)

کود مایع سیلیس پتاس، خواص و روش مصرف

کود مایع سیلیس پتاس محلولی از سیلیکات پتاسیم با ۲۶ درصد SiO4 و ۱۳ درصد K2O (±۱ درصد) است. سیلیس در دیواره سلولی رسوب می کند و بافت ساقه و برگ را محکم تر می کند. آنچه در مزرعه دیده می شود این است: برگ و ساقه حالت عمودی می گیرند، درصد ورس یا همان خوابیدگی غلات پایین می آید و نور تا برگ های پایینی بوته پیش می رود. پتاسیم هم کار سیلیس را کامل می کند: فتوسنتز بیشتر، رشد بهتر جوانه های انتهایی، ساقه های پرتعدادتر و محکم تر، سمیت کمتر عناصر سنگین، مقاومت بالاتر در برابر حشرات مکنده و میوه درشت تر و ماندگارتر، به ویژه در توت فرنگی.
جای مصرفش مزرعه یا باغی است که ساقه نازک و افتاده دارد، تراکم بوته اش بالاست و نور به برگ های پایینی نمی رسد، یا میوه نرم و کم دوام می دهد. روش مصرف ثبت شده کود آبیاری است و مقدار هر گیاه جداگانه در جدول مصرف همین صفحه آمده است. محلول قلیایی است؛ آن را با کودهای کلسیمی، فسفاته و اسیدی مخلوط نکنید.

مشخصات فنی

SiO4K2O
±1% 26±1% 13

مقدار و شیوه مصرف

نوع گیاه زمان مصرف کود آبیاری
غلات پنجه زنی، طویل شدن ساقه 1 لیتر در هکتار
برنج خزانه، پس از انتقال نشاء، پیش از رسیدن 1/5 لیتر در هکتار
ذرت هر 6 هفته 1/5 لیتر در هکتار
سبزیجات برگی هر 4 هفته 1 لیتر در هکتار
سبزیجات میوه ای هر 4 هفته 2-1 لیتر در هکتار
مزارع 6 برگی، پیش از گلدهی، زمان پرشدن دانه 1 لیتر در هکتار
باغات پس از باز شدن جوانه‏ های برگی، پس از ریزش گلبرگ ها، هنگام رشد میوه 1 لیتر در هکتار

مقادیر توصیه شده عمومی است و با توجه به تنوع محصولات کشاورزی، میزان کمبود، سن گیاه و شرایط محیطی قابل تغییر است.

چه زمانی به این کود نیاز دارید؟

این محصول یک عنصر غذایی منفرد نیست؛ ترکیبی از سیلیس و پتاسیم است و کارش تقویت استحکام بافت گیاه است. پتاسیم در گیاه جابه جا می شود؛ بوته آن را از برگ پیر بیرون می کشد و به برگ جوان می رساند، پس نشانه کمبود پتاسیم همیشه از برگ های پایینی و پیر شروع می شود، نه از نوک بوته. سیلیس اما داستان دیگری دارد. در بیشتر گیاهان عنصر «مفید» به شمار می آید و در برنج و گندمیان تقریبا ضروری است. کمبودش رنگ برگ را عوض نمی کند و خودش را با ضعف مکانیکی بافت و بالا رفتن خسارت آفات و بیماری های برگی نشان می دهد. اگر نشانه های زیر را در مزرعه یا باغ می بینید، جای این کود در برنامه شماست:

  • سوختگی حاشیه برگ های پیر (نشانه شاخص پتاسیم): زردی از نوک و لبه برگ های پایینی راه می افتد، به طرف رگبرگ میانی پیش می رود و بعد قهوه ای و خشک می شود. رگبرگ ها و وسط پهنک مدتی سبز می مانند.
  • ساقه نازک و ورس: ساقه زیر وزن خوشه یا با اولین باد و آبیاری می خوابد. در غلات و برنج شدیدتر است؛ مخصوصا وقتی ازت زیاد داده اید و تراکم بوته هم بالا باشد.
  • برگ افتاده و سایه انداز بسته: برگ ها به جای اینکه رو به بالا بایستند، افقی و آویزان می شوند و نور به لایه های پایین بوته نمی رسد. در برنج و ذرت بیشتر به چشم می آید.
  • برنج: برگ نرم و آویزان، حساسیت بیشتر به بیماری های برگی و لکه های قهوه ای، و خوابیدگی در اواخر فصل.
  • ذرت: نکروز حاشیه برگ های پایینی، ساقه شکننده و پر نشدن نوک بلال.
  • سبزیجات میوه ای: میوه لکه لکه و ناهمگون می رسد، بافتش نرم است و بعد از برداشت زود سفتی اش را از دست می دهد.
  • توت فرنگی و باغ: میوه ریز، رنگ گیری ضعیف و ماندگاری کم در انبار و حمل.
  • خسارت بیشتر حشرات مکنده: بافت نرم راحت تر سوراخ می شود و جمعیت آفت روی شاخه جوان بالا می رود.

این ها را با هم اشتباه نگیرید. کمبود منیزیم هم روی برگ پیر ظاهر می شود و ممکن است با کمبود پتاسیم اشتباه گرفته شود؛ تفاوت این دو در صفحه سولفات منیزیم باز شده است. در کمبود پتاسیم ماجرا برعکس است و نشانه از لبه و نوک برگ می آید و حاشیه می سوزد. زردی بین رگبرگ های برگ جوان هم کار آهن یا منگنز است، نه پتاسیم: در کمبود آهن زمینه برگ خیلی روشن می شود و رگبرگ ها باریک و کاملا سبز می مانند، در منگنز مرز رگبرگ و پهنک محوتر است و زردی ملایم تر.

خاک سبک و شنی، زمینی که آبشویی زیاد دارد و مزرعه ای که چند سال پشت سرهم برداشت سنگین داده، زودتر به این وضع می افتد. در شالیزارهای قدیمی هم که کاه و کلش را از مزرعه بیرون می برند، سیلیس قابل جذب خاک ته می کشد. پیش از هر تصمیمی آزمون خاک و برگ را مبنا بگذارید. توجه کنید که ورس همیشه نشانه کمبود نیست؛ ازت زیاد، رقم پابلند یا تراکم بالا هم همین نتیجه را می سازند. برای شناخت دقیق تر این عنصر، مقاله نقش سیلیس در گیاه و کشاورزی را ببینید.

زمان و روش مصرف

روش ثبت شده این محصول کود آبیاری است. کود را جداگانه و رقیق شده به خط تزریق کنید و تزریق را وسط زمان آبیاری انجام دهید، نه در دقایق اول و نه در دقایق آخر. ترتیب پر کردن مخزن، تنظیم تزریق و شستشوی خط پس از کار، در مقاله راهنمای عملی اختلاط کودها و تزریق در سیستم آبیاری گام به گام آمده است.

زمان مصرف را به مرحله رشد ببندید، نه به تقویم:

  • غلات: ۱ لیتر در هکتار، در پنجه زنی و طویل شدن ساقه؛ یعنی درست پیش از دوره ای که ساقه بلند می شود و در معرض ورس قرار می گیرد.
  • برنج: ۱/۵ لیتر در هکتار، در خزانه، پس از انتقال نشاء و پیش از رسیدن.
  • ذرت: ۱/۵ لیتر در هکتار، هر ۶ هفته.
  • سبزیجات برگی: ۱ لیتر در هکتار، هر ۴ هفته.
  • سبزیجات میوه ای: ۱ تا ۲ لیتر در هکتار، هر ۴ هفته.
  • مزارع: ۱ لیتر در هکتار، در مرحله ۶ برگی، پیش از گلدهی و زمان پر شدن دانه.
  • باغات: ۱ لیتر در هکتار، پس از باز شدن جوانه های برگی، پس از ریزش گلبرگ ها و هنگام رشد میوه.

هر عدد جدول برای یک نوبت مصرف است، نه برای کل فصل. جایی که نوشته شده هر ۴ یا هر ۶ هفته، یعنی همان مقدار در هر نوبت تکرار می شود.

حساب خزانه برنج: ارقام جدول بر حسب هکتار نوشته شده اند و سطح کرت خزانه خیلی کوچک تر از مزرعه نهایی است. پس در خزانه مقدار را نسبت به مساحت واقعی همان کرت حساب کنید و دز یک هکتار مزرعه را روی چند صد متر خزانه نریزید.

چالکود نه: چالکود روش کودهای جامد و آلی است. این محصول مایع است و در چاله ریخته نمی شود؛ در باغ آن را با آب آبیاری و در محدوده سایه انداز درخت بدهید، نه چسبیده به تنه.

محلول پاشی: در جدول مصرف این محصول مقداری برای محلول پاشی ثبت نشده، بنابراین عددی هم برای آن اعلام نمی شود. توجه کنید که محلول سیلیکات پتاسیم قلیایی است و پاشش نسنجیده روی برگ می تواند حاشیه را بسوزاند و لکه سفید روی میوه بگذارد. اگر همچنان قصد محلول پاشی دارید، اول با کارشناسان فروشگاه تماس بگیرید، روی چند بوته امتحان کنید و یک هفته نتیجه را ببینید. شرایط عمومی محلول پاشی درست هم در راهنمای عملی اختلاط کودها و تزریق در سیستم آبیاری توضیح داده شده است.

اختلاط و سازگاری با کودهای دیگر

همه قواعد اختلاط این کود از یک نکته بیرون می آید: محلول سیلیکات پتاسیم قلیایی است. هر چیزی که pH را پایین بیاورد سیلیس را پلیمریزه و ژله ای می کند، و هر کاتیون دوظرفیتی — یعنی کلسیم و منیزیم — که وارد محلول شود سیلیکات نامحلول و رسوب سفید می سازد.

با این ها مخلوط نکنید:

  • کودهای کلسیمی مانند نیترات کلسیم و کلسیم مایع: کلسیم با سیلیکات ترکیب نامحلول می دهد و رسوب سفید همان لحظه ظاهر می شود.
  • کودهای فسفاته و اسید فسفریک: این ها معمولا اسیدی اند و pH را پایین می کشند؛ افت pH سیلیس را ژل می کند. اگر آب آبیاری کلسیم هم داشته باشد، رسوب فسفات کلسیم هم به آن اضافه می شود.
  • اسیدها و کودهای اسیدساز: افت ناگهانی pH همان ژلی را می سازد که فیلتر و قطره چکان را می گیرد.
  • سولفات های ریزمغذی مانند سولفات آهن، روی، منگنز و مس: در محیط قلیایی به شکل هیدروکسید ته نشین می شوند و اثر خودشان هم از بین می رود.
  • کودهای آمونیومی مانند سولفات آمونیوم، نیترات آمونیوم و مونوآمونیوم فسفات: در pH بالا آمونیوم به آمونیاک تبدیل می شود؛ بخشی از ازت هدر می رود و در فضای بسته بوی تندی راه می افتد.
  • سموم حساس به قلیا: خیلی از حشره کش های فسفره و کارباماتی در pH بالا هیدرولیز و بی اثر می شوند. با سم مخلوط نکنید، مگر برچسب خود سم صراحتا اجازه داده باشد.

این ممنوعیت ها فقط مربوط به مخزن و محلول مادر است. همین کودها اگر در دو نوبت جدا و مستقل به خاک برسند، ناسازگاری ای با هم ندارند.

نکات عملی همین محصول:

  • مخزن بندی درست (این یکی را جابه جا نکنید): کلسیم در یک مخزن، فسفات ها و سولفات ها در مخزن دیگر — کلسیم و فسفات هیچ وقت نباید کنار هم بیفتند — و سیلیس پتاس در مخزن یا نوبت سوم و کاملا جدا. دو کنسانتره را هرگز روی هم نریزید.
  • سختی آب را جدی بگیرید: آبی که کلسیم، منیزیم یا بی کربنات بالا دارد، بدون هیچ کود دیگری هم می تواند با سیلیکات رسوب بدهد. اگر آب چاهتان سخت است، حتما پیش از مصرف مزرعه ای تست بگیرید.
  • اسید را هرگز روی کنسانتره این کود نریزید. ترتیب درست پر کردن مخزن و رقیق سازی در راهنمای عملی اختلاط کودها و تزریق در سیستم آبیاری آمده است.
  • تست ظرف را با آب خود چاه یا کانال انجام دهید و پیش از هر اختلاط تازه تکرارش کنید؛ کدر شدن، ژل یا رسوب یعنی ناسازگار است و کار را همان جا متوقف کنید. روش کامل تست در همین راهنما توضیح داده شده است.
  • شستشوی خط آبیاری بین دو کود مختلف لازم است و روشش در راهنمای اختلاط و تزریق آمده؛ فیلترها را هم همان روز چک کنید.
  • نگهداری: در ظرف اصلی و برچسب دار و دربسته، دور از یخ زدگی و آفتاب مستقیم، دور از دسترس کودکان و دام و جدا از مواد غذایی و خوراک دام. پیش از مصرف تکان دهید و ظرف خالی را برای مصرف دیگری به کار نبرید.

با اوره و کودهای پتاسیمی بدون کلسیم و بدون فسفات معمولا مشکلی پیش نمی آید، ولی پیش از اختلاط در حجم زیاد باز هم تست ظرف را فراموش نکنید.

ایمنی کاربر: این محصول محلول قلیایی است و برای چشم و پوست محرک به شمار می رود. موقع رقیق سازی و تزریق دستکش و عینک ایمنی بزنید. اگر روی پوست ریخت، محل را با آب فراوان بشویید؛ اگر به چشم پاشید، چند دقیقه شست وشو دهید و بعد به پزشک مراجعه کنید. کنسانتره را در فضای بسته بدون تهویه جابه جا نکنید و هیچ وقت روی اسید یا کود اسیدی نریزید.

سه اشتباه رایج را هم در نظر داشته باشید. اول اینکه این کود جای کود پایه پتاسیم را نمی گیرد؛ پتاسیم عنصر پرمصرف است و مقدار این محصول در حد لیتر در هکتار، پس مکمل استحکام بافت است نه جایگزین برنامه پایه پتاسیم خاک. دوم اینکه بیشتر ریختن جواب نمی دهد؛ بالا بردن خودسرانه دز، ورس را جبران نمی کند و فقط ریسک بالا رفتن pH محلول، رسوب در خط و گرفتگی فیلتر را زیاد می کند. سوم اینکه ورس فقط مسئله کود نیست؛ رقم پابلند، ازت زیاد، تراکم بالای بوته، آبیاری سنگین پیش از باد و کمبود نور هرکدام سهمی دارند و این کود تنها بخش مکانیکی کار را تقویت می کند. پیش از مصرف گسترده، نتیجه آزمون خاک و برگ و یک تست ظرف با آب خود مزرعه را مبنا بگذارید و برای استعلام موجودی و قیمت یا هر تردیدی در برنامه مصرف، با کارشناسان فروشگاه تماس بگیرید.

سوالات پرتکرار

برای غلات چه مقدار و در کدام مرحله مصرف شود؟

۱ لیتر در هکتار به روش کود آبیاری، در مرحله پنجه زنی و طویل شدن ساقه. اگر فقط فرصت یک نوبت را دارید، طویل شدن ساقه را انتخاب کنید؛ ساختار ساقه همان جا شکل می گیرد. البته انتظار معجزه نداشته باشید: ورس به رقم، تراکم بوته، ازت مصرفی و باد هم بستگی دارد و این کود تنها بخش مکانیکی ماجرا را تقویت می کند.

مصرف در برنج و ذرت چه تفاوتی دارد؟

مقدار هر دو ۱/۵ لیتر در هکتار است و تفاوت در زمان بندی است. برنج سه مقطع مشخص دارد: خزانه، پس از انتقال نشاء و پیش از رسیدن. ذرت اما زمان بندی دوره ای دارد و هر ۶ هفته تکرار می شود. در خزانه هم مقدار را بر اساس مساحت واقعی کرت حساب کنید، نه دز کامل یک هکتار مزرعه.

در باغ و سبزیجات میوه ای چطور مصرف شود؟

در باغات ۱ لیتر در هکتار و در سه مقطع: پس از باز شدن جوانه های برگی، پس از ریزش گلبرگ ها و هنگام رشد میوه. سبزیجات میوه ای ۱ تا ۲ لیتر در هکتار هر ۴ هفته و سبزیجات برگی ۱ لیتر در هکتار هر ۴ هفته. در باغ کود را با آب آبیاری و در محدوده سایه انداز درخت بدهید، نه پای تنه.

آیا محلول پاشی این کود ممکن است؟

جدول مصرف این محصول فقط برای کود آبیاری ثبت شده و عددی برای محلول پاشی ندارد؛ عددی هم از بیرون جدول اعلام نمی شود. ضمن اینکه محلول قلیایی است و پاشش نسنجیده می تواند حاشیه برگ را بسوزاند یا لکه سفید روی میوه بگذارد. اگر شرایط مزرعه تان اجازه کود آبیاری نمی دهد، پیش از هر اقدامی با کارشناسان فروشگاه تماس بگیرید.

آیا قطره چکان و نازل را می گیرد؟

اگر تنها و پس از رقیق سازی مصرف شود و آب آبیاری سخت نباشد، معمولا نه. گرفتگی دو منشا دارد. اول اختلاط با اسید یا کود کلسیمی و فسفاته که سیلیس را ژل می کند و ژل در فیلتر می نشیند. دوم آب آبیاری با کلسیم، منیزیم یا بی کربنات بالا که بدون هیچ کود دیگری همان رسوب را در خط می سازد. پیش از اولین مصرف با آب همان چاه تست ظرف بگیرید، جدا تزریق کنید و آخر کار خط را بشویید؛ روش هر دو کار در راهنمای عملی اختلاط کودها و تزریق در سیستم آبیاری آمده است.

می توان آن را با کودهای دیگر در یک مخزن ریخت؟

خیر، این کود را جداگانه تزریق کنید. کلسیم را در یک مخزن بگذارید، فسفات ها و سولفات ها را در مخزن دیگر — کلسیم و فسفات را هم هرگز کنار هم نریزید — و سیلیس پتاس را در نوبت مستقل بدهید. با اوره و کودهای پتاسیمی بدون کلسیم و بدون فسفات معمولا سازگار است، اما همان جا هم تست ظرف بگیرید. توجه کنید که این محدودیت فقط مربوط به مخزن است؛ همین کودها در دو نوبت جدا هیچ مشکلی با هم ندارند.

فرق آن با کود پتاسیم معمولی چیست؟

در این محصول کنار ۱۳ درصد K2O، ۲۶ درصد SiO4 هم هست (هر دو با دامنه ±۱٪). کود پتاسیمی ساده فقط پتاسیم می دهد و سهم سیلیس در استحکام دیواره سلولی، ایستادن برگ و کاهش ورس را ندارد. در عوض مقدار مصرف این محصول در حد لیتر در هکتار است و برنامه پایه پتاسیم خاک را کنار نمی گذارد. این دو مکمل هم اند، نه رقیب.